Features | Diplomacy | East Asia

รอยัลสล็อต777lucky: The Koreas, Bastion of Cold War Realism

เว็บ รู เล็ ต1️⃣LOOK618,CPALL  มูลค่าการซื้อขาย 321.92 ล้านบาท ปิดที่   49.75 บาท เพิ่มขึ้น 0.75 บาทPYLON (Trading BUY: Consensus [email protected]) ปี 58-59 คาดกำไรโตเฉลี่ย 12.4% โดยปัจจุบันมี Backlog 604 ลบ. ซึ่งจะรับรู้ช่วง 2H58 ราว 440 ลบ. ทั้งนี้บริษัทเน้นรับงานมาร์จิ้นดีมาก อีกทั้งคาดได้รับอานิสงส์จากการเปิดประมูลรถไฟรางคู่ 3 สายในสิ้นปีนี้ อย่างไรก็ดีปัจจุบันมี Upside จำกัดจากราคาเป้าหมายเฉลี่ยใน จึงแนะนำ Trading Buy โดยให้แนวรับที่ 11.00 บาท และแนวต้านที่ 12.00 บาทKSL (3.82 บาท)สัญญาณ: ซื้อเครื่องชี้: ดีแนะนำ: เก็งกำไรเร็วความเห็น: แรงเหวี่ยง 3.96; ให้ขายตัดขาดทุนหากราคาต่ำกว่า 3.78พร้อมเดินหน้าคู่ขนานกับการสร้างความร่วมมือกับภาคเอกชนทุกฝ่าย เพื่อให้ไทยเป็นศูนย์กลางการช็อปปิ้ง และการท่องเที่ยวสร้างรายได้สินค้าและของที่ระลึก และกระจายรายได้ลงสู่ชุมชน เปิดโอกาสให้เกษตรกรและผู้ประกอบการท้องถิ่น ได้นำเสนอสินค้าที่มีชื่อเสียงและเป็นเอกลักษณ์ประจำท้องถิ่นนั้น โดยจะมีการพัฒนารูปแบบของสินค้านำเสนอพร้อมเรื่องราวให้มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจจากนักท่องเที่ยว,SET50 852 860ทั้งนี้ ก.ล.ต. เตรียมประกาศให้ CEO CFO และสมุห์บัญชี เป็นผู้ลงนามรับรองความถูกต้องของรายงานทางการเงินที่นำส่งสำนักงานในแบบนำส่งงบการเงิน (แบบ 56-3) ตั้งแต่งบการเงินงวดปี 60 จากเดิมที่ให้กรรมการผู้มีอำนาจซึ่งส่วนใหญ่เป็นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานลงนาม โดยหลักเกณฑ์ดังกล่าวจะบังคับใช้ทั้งบริษัทที่เตรียมเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนให้กับประชาชนครั้งแรก (IPO) ซึ่งเตรียมเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอยู่แล้วโดยที่บริษัทยังไม่ได้ชี้แจงเหตุผลความจำเป็นในการจัดสรรหุ้นเพิ่มทุนให้บุคคลในวงจำกัด และวัตถุประสงค์ในการใช้เงินที่ได้จากการระดมทุนรวม 4,838 ล้านบาท อย่างชัดเจน ดังนั้นเพื่อให้ผู้ถือหุ้นและผู้ลงทุนทั่วไปได้รับทราบข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจลงทุน ตลาดหลักทรัพย์จึงขอให้บริษัทชี้แจงข้อมูลเพิ่มเติมภายในวันที่ 5 ตุลาคม 2558แนวโน้มภาคบ่าย: ปรับขึ้นต่อเล็กน้อย ยังมีโอกาสย่อตัว นอกจากนี้ ตลาดหุ้นยุโรปยังได้รับปัจจัยลบจากรายงานของมาร์กิตที่ระบุว่า ดัชนี PMI ภาคการผลิตของยูโรโซนในเดือนก.ย.ขยับลงมาอยู่ที่ 52.0 จาก 52.3 ในเดือนส.ค. แต่ไม่เปลี่ยนแปลงจากข้อมูลเบื้องต้นทั้งนี้ IMOSOCIAL, FUNDO DE INVESTIMENTO IMOBILIARIO FECHADO มิได้มีความสัมพันธ์ในฐานะเป็นผู้ถือหุ้น หรือกรรมการของบริษัท ดังนั้น ผู้ขายจึงมิได้เป็นบุคคลเกี่ยวโยงตามประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเรื่อง การเปิดเผยข้อมูลและการปฏิบัติการของบริษัทจดทะเบียนในรายการที่เกี่ยวโยงกัน พ.ศ. 2546 ดังนั้น รายการดังกล่าวมิได้เข้าข่ายเป็นรายการที่เกี่ยวโยงตามประกาศดังกล่าว、อนึ่ง ก่อนหน้านี้มีกระแสข่าวว่า มูดี้ส์ อินเวสเตอร์ส เซอร์วิส เตรียมปรับลดอันดับเครดิต KTB และ SCB หรืออาจจะมีโอกาสกว่า 50% ที่จะถูกลดอันดับความน่าเชื่อถือในช่วง 6 เดือนนับจากนี้ที่ก.ล.ต.ต้องให้ CEO CFO สมุห์บัญชี เซ็นลงนามผู้จัดทำบัญชีในงบการเงิน เพราะเราอยากแก้ปัญหาของคุณภาพงบการเงินที่ไม่ดีมาจากต้นเหตุ ซึ่งมาจากการที่ผู้บริหารภายในองค์กรไม่มีความรู้ทางด้านบัญชีที่ดี เวลาลงนามในงบก็ให้ผู้มีอำนาจที่เป็นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานลงนาม งบก็เกิดการผิดพลาดเยอะ ตรงนี้เราก็อยากให้ผู้บริหารมีความเข้าไจเรื่องการบันทึกงบการเงิน และมีความรับผิดชอบกับงบการเงินของบริษัทมากขึ้น ทำให้เราต้องกำหนดกฏเกณฑ์นี้ออกมาซึ่งจะบังคับใช้ตั้งแต่งบปี 60 ทั้ง IPO และบริษัทที่อยู่ในตลาดฯ แต่ให้เวลาในการให้ผู้บริหารที่มีจำนวนมากผ่านการอบรมก่อนสัก 1 ปี สิ่งที่เราหันมาให้ความสำคัญ เพราะอยากให้ผู้บริหารมีความรับผิดชอบงบของบริษัท แม้ว่าบทลงโทษหากงบผิดโดยไม่เจตนาจะแค่ปรับก็ตามSTEC (BUY: Consensus [email protected]) เป็นหนึ่งในบริษัทรับเหมาที่คาดได้ประโยชน์จากภาครัฐเริ่มเปิดประมูลโครงสร้างพื้นฐาน โดยเช้านี้บริษัทแจ้งลงนามสัญญาจ้างโครงการก่อสร้างอุโมงค์ระบายน้ำจากบึงหนองบอนลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา กับ กทม. มูลค่าราว 2.41 พันลบ. (ก่อสร้างราว 4 ปี) อีกทั้งคาดได้อานิสงค์จากการเปิดประมูลรถไฟรางคู่ 3 สาย และงานโรงไฟฟ้า 3 โครงการรวมมูลค่า 6 หมื่นลบ.คาดรู้ผลสิ้นีปีนี้ ดังนั้นแม้ปี 58 คาดกำไรลดลง 15.6%YoY แต่คาดฟื้นตัว 20%YoY ในปี 59 จึงแนะนำซื้อ,ส่วนข้อมูลแรงงานด้านอื่นๆที่มีการเปิดเผยล่าสุดนั้น กระทรวงแรงงานสหรัฐเปิดเผยว่า จำนวนผู้ขอรับสวัสดิการว่างงานครั้งแรกในสัปดาห์ที่แล้ว เพิ่มขึ้น 10,000 ราย สู่ระดับ 277,000 ราย แต่ตัวเลขดังกล่าวยังคงต่ำกว่าระดับ 300,000 รายเป็นเวลามากกว่า 6 เดือนแล้ว ซึ่งบ่งชี้ว่าตลาดแรงงานมีความแข็งแกร่ง ขณะที่ออโตเมติก ดาต้า โพรเซสซิ่ง อิงค์ (ADP) เปิดเผยว่า เอกชนของสหรัฐมีการจ้างงานเพิ่มขึ้น 200,000 ตำแหน่งในเดือนก.ย. สอดคล้องกับการคาดการณ์ของนักวิเคราะห์สำหรับโครงสร้างอัตราค่าไฟฟ้าขายปลีกในปัจจุบันได้มีการใช้มาตั้งแต่เดือน มิ.ย.55 เป็นเวลากว่า 3 ปี ประกอบด้วย ค่าไฟฟ้าฐานประมาณ 3.27 บาทต่อหน่วย และค่าไฟฟ้าตามสูตรการปรับอัตราค่าไฟฟ้าโดยอัตโนมัติ (เอฟที) ซึ่งจะมีการปรับเปลี่ยนทุก 4 เดือน GLOBAL บวกเกือบ 2% กูรู้ชี้ได้อานิสงส์มาตรการกระตุ้นกำลังซื้อรากหญ้าสูงสุดKTC28C1511A +18.2% (KTC +1.9%) ประธานธนาคารกลางยุโรป (ECB) เปิดเผยว่า นโยบายการเงินที่ผ่อนคลายของ ECB กำลังประสบผลสำเร็จเป็นอย่างดี เมื่อพิจารณาจากเศรษฐกิจยูโรโซนที่มีการขยายตัวเพิ่มขึ้นและมีความยืดหยุ่นมากขึ้น ซึ่งความแข็งแกร่งของยูโรโซนมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจโลกในช่วงเวลาที่มีความไม่แน่นอน ทั้งนี้ ในการประชุมนโยบายการเงินครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 3 ก.ย. ECB มีมติคงอัตราดอกเบี้ยไว้ที่ระดับ 0.05% ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ ขณะเดียวกัน ECB ยังได้คงอัตราดอกเบี้ยเงินฝากที่ธนาคารพาณิชย์ฝากไว้กับ ECB ที่ -0.2% ,แนวโน้มในระยะสั้นๆ ของระดับราคากำลังทดสอบแนวต้านสำคัญที่ 54.00 บาทและพร้อมจะ Break ขึ้นไปเป็นสัญญาณซื้อเล็กๆและจะมีแนวต้านเป้าหมายถัดไปที่ 56.00 บาทเป็นอย่างน้อย แกว่งซึมเชิงลบ แต่ไม่น่าลงต่ำกว่า 1,339 จุด เป็นอีกวันที่ตลาดเน้นซึมเซื่อง ตลาดแกว่งตัวในกรอบแคบมาก แถมยังเทรดกันด้วยมูลค่าการซื้อขายที่เบาบางมาก เหลือเพียง 9.66 พันล้านบาท น้อยที่สุดในรอบ 1 ปีกับอีก 7 เดือน (เมื่อ 31 มี.ค.2558 มีมูลค่าการซื้อขายเพียง 9.17 พันล้านบาท เท่านั้น) โดยดัชนีขึ้นติดแนวกรอบบนที่ฝ่ายวิจัยกำหนดไว้เกือบพอดีที่ 1,351 จุด ก่อนจะแกว่งซึมเชิงลบตามจังหวะในกรอบ 1,343 1,351 จุด มองการเคลื่อนไหวของ SET Index เป็นสภาวะที่เรียกได้ว่าขาด New Money หรือขาดกำลังซื้อใหม่ๆ ซึ่งเป็นผลต่อเนื่องมาจากกระแสเงินทุนไหลออกในช่วงก่อนหน้า โดยปัจจุบันกระแสดังกล่าวยังอยู่ในช่วงพักตัว และอาจเกิดการไหลออกอีกครั้ง ทั้งนี้มองภาคบ่าย ในช่วงต้นอาจมีการฟื้นตัวขึ้นเล็กน้อย แต่อาจไม่เกิน 1,349 จุด สิ่งที่ต้องระวังก็คือช่วงปลายตลาดดัชนีอาจแกว่งลงอีกครั้ง แต่คาดว่าจะไม่ต่ำกว่า 1,339 จุดบล.เมย์แบงก์ กิมเอ็ง(ประเทศไทย) แนะ ซื้อ หุ้น COLOR มองว่าจะกลับมาเป็นดาวเด่นของ mai ให้ราคาเหมาะสม 2.00 บาท/ หุ้น สะท้อนเป็น P/E15-17F ที่ 24-21-17 ตามลำดับ สอดคล้องกับ EPS growth เฉลี่ย 18.6% CAGR (2558-61) หลังจากราคาหุ้นที่อ่อนแอมาตลอด 3 ปี จากราคา IPO (2.89 บาท) ขณะที่การพลิกฟื้นมีกำไรเริ่มแสดงได้อย่างมั่นคงโดยแนวโน้มอันดับเครดิต Stable หรือ คงที่ สะท้อนถึงการคาดการณ์ว่าบริษัทจะสามารถรักษาสถานะการแข่งขันในการประมูลงานและสร้างรายได้จากงานโครงการในระดับที่สม่ำเสมอ นอกจากนี้ บริษัทจะยังคงได้รับประโยชน์จากการดำเนินธุรกิจที่หลากหลายและได้รับผลตอบแทนจากบริษัทร่วมที่สร้างกำไร ทั้งนี้ บริษัทยังไม่มีโอกาสในการปรับเพิ่มอันดับเครดิตในระยะ 12-18 เดือนข้างหน้ายกเว้นในกรณีที่บริษัทสามารถปรับปรุงอัตราการทำกำไรและการลงทุนของบริษัทได้รับผลตอบแทนอย่างมีนัยสำคัญ ในทางตรงกันข้าม การปรับลดอันดับเครดิตอาจเกิดขึ้นได้หากรายได้ของบริษัทปรับลดลงอย่างมาก รวมทั้งอัตราการทำกำไรของบริษัทปรับลดลงอย่างต่อเนื่อง หรือเงินปันผลรับลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ข่าวดี! มูดี้ส์ฯยันยังไม่ปรับลดอันดับเครดิต KTB-SCBข้อมูลแท่นขุดเจาะเป็นปัจจัยหนุนตลาด เนื่องจากเทรดเดอร์เชื่อว่า บริษัทน้ำมันของสหรัฐยังคงเดินหน้าปรับลดต้นทุนค่าใช้จ่าย ตามทิศทางราคาน้ำมันที่ปรับตัวลดลง โดยข้อมูลดังกล่าวได้รับการเปิดเผยหลังจากที่สำนักงานสารสนเทศด้านการพลังงานของรัฐบาลสหรัฐ (EIA) เปิดเผยเมื่อวันพุธว่า ปริมาณการผลิตน้ำมันของสหรัฐลดลงจาก 40,000 บาร์เรล มาอยู่ที่ 9.096 ล้านบาร์เรลต่อวันในสัปดาห์ที่แล้ว。

บล.เอเชีย เวลท์ ระบุในบทวิเคราะห์ (2 ต.ค.) แนะหุ้นเด่นวันนี้ GLOBAL ราคาเป้าหมาย AWS ปี 59 ที่ 13.30 บาท เนื่องจากเป็นหุ้นที่จะได้รับประโยชน์จากมาตรการที่จะออกมาสนับสนุนภาคอสังหาริมทรัพย์ที่จะประกาศเร็วๆ นี้ โดยจะเกี่ยวข้องกับการลดหย่อนอัตราภาษีที่เกี่ยวข้องกับการโอนบ้านรวมถึงการผ่อนคลายเงื่อนไขการปล่อยสินเชื่อบ้านมากขึ้น จะเป็นผลบวกต่อการเติบโตของยอดขายของ GLOBALทั้งนี้ ตลาดที่อยู่อาศัยของจีนเข้าสู่ช่วงขาลงในปี 2557 เนื่องจากความต้องการซบเซาและจำนวนที่อยู่อาศัยค้างสต็อกจำนวนมาก โดยภาวะซบเซายังคงดำเนินมาถึงปี 2558 ดังจะเห็นได้จากยอดขายและราคาที่ตกต่ำลง ขณะที่การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ก็ลดลงเช่นกัน,โดยปัจจัยหลักที่ส่งเสริมผลประกอบการในไตรมาส 3/58 คือการเทคโอเวอร์ บ้านสวน มาสสาจ ซึ่งเป็นสปาระดับ 3 ดาว ทั้งหมด 4 สาขา ทำให้สามารถรับรู้รายได้เข้ามาทันที และการเปิดสองสาขาใหม่ของ Let s Relax สปาระดับ 4 ดาว ที่เอกมัยและถนนคนเดิน จ.เชียงใหม่ รวมไปถึงการเติบโตอย่างต่อเนื่องของสาขาเดิมทั้ง 13 สาขา ทั้งแบรนด์ Let s Relax และ RarinJinda ตัวเลขนักท่องเที่ยวที่มีแนวโน้มสูงขึ้นรับช่วงไฮซีซั่น แสดงให้เห็นถึง ยอดจองตั๋วและการจองที่พักเข้าสู่ภาวะปกติด้านช่วงก่อนเกิดเหตุที่ราชประสงค์แล้ว 。 แนวโน้มการลงทุนในวันพรุ่งนี้ (2 ต.ค.) เชื่อว่าตลาดน่าจะฟื้นตัวได้ แต่คงต้องเลือกลงทุนเป็นรายตัวแนะเก็งหุ้น ADVANC ประเด็นประมูล 4G, กลุ่มอสังหาฯ อย่าง LH, กลุ่มการบริโภค อาทิ GLOBAL, CPALL เป็นต้น พร้อมให้แนวรับ 1,340-1,337 จุด ส่วนแนวต้าน 1,360-1,364 จุดขณะที่สมาคมยานยนต์น้ำหนักเบาและมอเตอร์ไซค์รายงานยอดขายรถยนต์ขนาดเล็กที่มีขนาดเครื่องยนต์ไม่เกิน 660 ซี.ซี. หดตัว 14.7% แตะที่ 173,573 คัน ซึ่งลดลง 9 เดือนติดต่อกัน ส่วนยอดขายรถยนต์ประเภทอื่นที่ไม่ใช่รถยนต์ขนาดเล็กลดลง 3.0% สู่ระดับ 305,802 คัน ซึ่งปรับตัวลงเป็นครั้งแรกในรอบ 2 เดือน เม.ย.ปีนี้ ดัชนี 1,353.10 เปลี่ยนแปลง +4.10 จุด มูลค่าการซื้อขาย 12,617 ลบ.,เว็บ รู เล็ ต1️⃣LOOK618 STOP LOSS สถานะ Long ถ้าปิดต่ำกว่า 850 หรือหลุด 845 ลงไประหว่างวันด้านโครงการรถไฟความเร็วสูง กรุงเทพ-ระยอง และกรุงเทพ-หัวหินนั้น การรถไฟแห่งประเทศไทย(ร.ฟ.ท.) ได้เสนอรายละเอียดโครงการมาแล้ว โดยกระทรวงคมนาคมอยู่ระหว่างการตรวจสอบ ซึ่งแผนการดำเนินโครงการรูปแบบ PPP จะสรุปเสนอคณะกรรมการ PPP ได้ภายในปี 2558 สำหรับการลงทุนโครงการขนาดใหญ่ที่อยู่ในยุทธศาสตร์การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของไทย(2558-2565) อยู่ระหว่างการทบทวน เพื่อปรับให้แผนและเร่งการประกวดราคาให้เร็วขึ้น อย่างไรก็ตาม เริ่มมีแรงซื้อกลับเข้ามาในตลาดอีกครั้ง และดันให้ทั้งสามดัชนีพลิกกลับมาเคลื่อนไหวและปิดในแดนบวกในที่สุด เนื่องจากนักลงทุนเริ่มหันไปให้ความสนใจเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่ว่า ข้อมูลเศรษฐกิจที่น่าผิดหวังอาจทำให้เฟดตัดสินใจชะลอการขึ้นอัตราดอกเบี้ยจากที่คาดกันว่าจะเป็นปีนี้ออกไปเป็นปีหน้า ตลาดหุ้นเอเชียปรับตัวขึ้นภาคบ่ายวันนี้ ขานรับดัชนี PMI จีนแนวต้าน 1.16-1.20 // 1.30 บาททั้งนี้ ยอดส่งออกที่ถือเป็นครึ่งหนึ่งของกิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศเกาหลีใต้หดตัวลง 8.3% เมื่อเทียบรายปี สู่ระดับ 4.351 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ ในเดือนก.ย. หลังจากที่ทรุดลง 14.7% ในเดือนก่อนหน้า UPA รับโอนหุ้น อันดามันเพาเวอร์ฯ ในพม่า จำนวน 93% จากผู้ถือหุ้นเดิมแล้วข้อมูลแท่นขุดเจาะเป็นปัจจัยหนุนตลาด เนื่องจากเทรดเดอร์เชื่อว่า บริษัทน้ำมันของสหรัฐยังคงเดินหน้าปรับลดต้นทุนค่าใช้จ่าย ตามทิศทางราคาน้ำมันที่ปรับตัวลดลง โดยข้อมูลดังกล่าวได้รับการเปิดเผยหลังจากที่สำนักงานสารสนเทศด้านการพลังงานของรัฐบาลสหรัฐ (EIA) เปิดเผยเมื่อวันพุธว่า ปริมาณการผลิตน้ำมันของสหรัฐลดลงจาก 40,000 บาร์เรล มาอยู่ที่ 9.096 ล้านบาร์เรลต่อวันในสัปดาห์ที่แล้วทั้งนี้ ภาคการผลิตของสหรัฐได้รับผลกระทบจากการแข็งค่าของดอลลาร์, อุปสงค์ที่อ่อนแอในตลาดโลก, ภาวะตื่นตระหนกในตลาดการเงิน รวมทั้งการลดการลงทุนในภาคธุรกิจส่วนที่จีนนั้น ดัชนี PMI ภาคการผลิตของจีน ซึ่งมาร์กิตจัดทำร่วมกับไฉซิน ลดลงแตะ 47.2 ในเดือนก.ย. ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดในรอบ 6 ปีครึ่ง จากระดับ 47.3 ในเดือนส.ค.、น.ส.วิลาสินี บุญมาสูงทรง ผู้อำนวยการฝ่ายวิเคราะห์ บล.โกลเบล็ก (GBS) กล่าวว่า แนวโน้มภาวะตลาดหุ้นไทยมีปัจจัยหนุนจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจจากแต่ละกระทรวงและการเดินหน้าโครงการด้านพื้นฐานขนาดใหญ่ที่เร่งเปิดประมูลให้ทันภายในปีนี้ อาทิ โครงการรถไฟทางคู่ เส้นทางมอเตอร์เวย์ 3 สาย ทริสฯ จัดอันดับเครดิตองค์กร LOXLEY ที่ “BBB+ แนวโน้ม “Stable KSL (3.82 บาท)สัญญาณ: ซื้อเครื่องชี้: ดีแนะนำ: เก็งกำไรเร็วความเห็น: แรงเหวี่ยง 3.96; ให้ขายตัดขาดทุนหากราคาต่ำกว่า 3.78。

A reluctant but pragmatic defense of neorealism in Northeast Asia.

The Koreas, Bastion of Cold War Realism
Credit: Panmunjom via Vacclav / Shutterstock.com

Nuclear crises, propaganda and espionage, a clash of ideologies – the Korean peninsula is the ?only place in the world where the Cold War lingers. This persistence is the result of the 1953 Armistice Agreement and the apparent neorealist policies employed by North Korea. Despite the problems with neorealism and its appropriately dwindling popularity, it remains a useful lens through which to understand the conflict on the peninsula, and the defensive realist reactions on the part of China and South Korea.

Rather than asserting that realism or its offshoots are the ultimate International Relations grand theories, I suggest that neorealism remains a crucial aspect of IR security theory. The offensive realist behavior of the DPRK and the defensive realist policies of China and the South Korea serve to illustrate the unfortunate but continued significance of neorealism within international relations.

Neorealism, defined by Kenneth Waltz in 1959, holds that states are unitary rational agents acting in their perceived self-interest within a system wherein each state seeks to ensure its perpetuation and maintain a balance of power. Structure is the defining feature of the theory, with states the main actors competing within an anarchic system to maintain their power and stability. The modern East Asian regional complex has security dynamics very similar to those that prevailed in the Cold War during the second half of the 20th century. Because the Korean War concluded with an armistice agreement and not a peace treaty, the Cold War on the peninsula has effectively continued, producing a subsequent nuclear proliferation; the crisis has only escalated since the DPRK announced in May 2009 that it would no longer abide by the armistice. As during the Cold War, foreign relations in the region are based on allegedly rational cost-benefit analyses of war and executing the appropriate policies. The focus of North-East Asian states has been on classic security dilemma proliferation and maintaining a balance of power to avoid war.

Just as during the 20th century Cold War between the U.S. and the U.S.S.R., the objective of each actor is not to engage in war and suffer its costs and consequences; rather each state is more interested in preventing war and maintaining regional stability and their spheres of hegemony. This loosely follows the balance of power security model, which holds that: all states are power-seeking; states ultimately seek hegemony over their system; and that other states in the system will attempt to block those bids for hegemony. However, the regional system of East Asia is different from the Cold War bipolarity; instead, it has a multi-polar dynamic, in which China, South Korea, and the U.S. compete for regional hegemony. Actors optimally try to have good relations with the other players or minimally try to avoid hostile relations; and actors try to prevent threateningly close cooperation between the other actors. This logic is reflected in the defensive realist policies of China and South Korea, while North Korea has taken a more offensive power-seeking approach.

The DPRK Strategy

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

Offensive realism is the strategy being pursued by the DPRK, keeping John Mearsheimer’s brand of realism relevant in contemporary IR theory. This theory dictates that states seek to maximize power through increased military capability, as can be seen with North Korea’s nuclear ambitions. While it remains unknown whether or not the DPRK is seeking hegemonic status in the region as an orthodox reading of offensive realist policy would suggest, it is certain that its newfound nuclear capability is the North’s only effective foreign policy tool; without nuclear weapons, North Korea would receive very little attention, which is an international embarrassment given its grave yet largely ignored human rights crises. Yet just as realism suggests, proliferation and security are central to the foreign policy of the region.

The DPRK has acted as a classical realist state in building up its nuclear arms in response to its perceived security threats. Contrary to the popular stance taken by the Western media, the perceived security threat of the U.S. is not all baseless paranoia.

The Korean War, and the U.S. threat to use nuclear weapons in defense of South Korea, understandably pushed Kim Il-sung to pursue nuclear technology early on, and after China’s denial to share its nuclear secrets after its test in 1964 an indigenous DPRK program was pursued. The fear of a U.S. confrontation was exacerbated in the late 1960s as the U.S. placed nuclear weapons on ROK soil, and there was concern in Pyongyang that North Korea’s larger communist allies would no longer provide support as it observed the Cuban missile crisis, the Chinese Cultural Revolution, and the Russo-Sino split. North Korea’s security environment deteriorated with the end of the Cold War: It lost funding from the U.S.SR, South Korea flourished economically and militarily, China focused on its own economics and reached out to South Korea, and Russia recognized the ROK. Without being able to lean on the Soviets or their own declining conventional weapons program, nuclear weapons offered the most security and were therefore a logical option. Finally, with the U.S. invasion of Afghanistan Iraq and the instance on regime change in Iraq, Pyongyang worried that it might be the next focus of American foreign policy and so built up its nuclear deterrent.

While the perceived security threat is the main motive behind nuclearization, domestic politics and international norms also provide motivations: The focus on external threats distracts from daily grievances and gives the Kim regime power and legitimacy, and the international symbolism of nuclearization gives the DPRK a highly effective diplomatic bargaining chip, along with the international status of a modern state.

The DPRK has not yet developed enrichment capabilities to enrich uranium on an industrial scale, and so is a limited nuclear power in the practical sense. Based on evidence from its May 2009 test, North Korea has approximately enough plutonium for four to eight primitive nuclear weapons; it is also safe to assume that they can only be launched over relatively short distances. Yet, this is enough to aggravate the international community and to concern its neighbors. With its small and militarily useless nuclear arsenal, North Korea has proven that a nuclear program does not need to be large or sophisticated to be politically effective.

Defensive Realism

Defensive realism shares the structural tenets of offensive realism; both emphasize the importance of balancing behavior in a chaotic international system. Yet defensive realism proposes that the unrestrained pursuit of power is counterbalancing and therefore not desirable. The PRC and ROK have reacted to North Korea’s offensive realism with defensive realist foreign policy aimed at balancing the DPRK’s aggressive behavior and calling for restraint. It must be noted that their policy motives also include suspicions about Japan, the U.S., and each other, as well as a wide range of domestic considerations, but that non-proliferation is the driving motive behind the PRC and ROK’s regional foreign policy.

The most pressing concern from the region is a conflict between Pyongyang and Seoul or Tokyo; the desire to avoid such a clash is what drives relations between North Korea and its neighbors. Second to this is avoiding the potential disasters of regime change or collapse: These include a refugee crisis for China and South Korea; an economic crisis for Seoul should it absorb the North in an attempt at reunification; an economic crisis for China as the unstable region experiences capital flight; and the unpleasant realities of dealing with a humanitarian crisis should the human rights abuses occurring in the North be stopped and rectified. Finally, the region is interested in preventing North Korea from expediting nuclear crises around the world by exporting nuclear technology. All parties realize that between the options of engagement, disengagement, and containment, the former is the most appealing because it allows for the greatest potential to control, or at least influence, Pyongyang. This cost-benefit analysis is the framework around which defensive realist policy is formed in both China and South Korea.

China is ultimately concerned with the denuclearization of North Korea. DPRK test facilities are close to the Chinese border and threaten Chinese security should an accident occur, and could already be having a negative ecological impact. More pressingly (as “hard” security concerns always trump “soft,” environmental concerns regardless of the consequential long-term ecological insecurity), the PRC does not want an expanded North Korean nuclear program that might prompt the ROK and Japan to develop nuclear weapons should they lose confidence in the U.S. nuclear umbrella. Further, the implications of accepting a DPRK nuclear program for the future of non-proliferation and the Non-Proliferation Treaty (NPT) do not bode well for global security, especially given the possibility of North Korean nuclear exports to non-state actors. Finally, China does not want North Korea to continue to nuclearize because it threatens China’s nuclear monopoly in the region. This follows classical realist security logic: China seeks balance and is most secure when it is the only nuclear power in the region, and therefore opposes attempts at nuclearization by other states.

China is also concerned about the possible collapse of a nuclearized DPRK and the potential security consequences. From a Chinese perspective, a U.S. intervention in North Korea (a likely outcome of regime collapse) would be even less appealing than a more nuclearized DPRK. Haunted by the detriment of the Korean War and bound by the 1961 Sino-DPRK Treaty of Friendship, Cooperation, and Mutual Assistance, China seeks to avoid military conflict on the peninsula at all costs. China also has an interest in maintaining the status quo because North Korea acts as a physical buffer by which, under different circumstances, an adversary could launch an invasion of China; Beijing remembers the Japanese invasion in the 1930s and 1940s, and the Korean War during which enemy troops were threatening China’s border. North Korea could possibly be forced to abandon its nuclear aspirations if the PRC were to impose harsh economic sanctions, but China fears that doing so would result in internal collapse of the DPRK regime.

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

South Korea has taken a similar defensive realist policy as China. Even following the failure of the Sunshine Policy, due in large part to the DPRK’s refusal to cooperate, the ROK has been eager to maintain peaceful if strained relations. This is mostly because South Korea has no interest in a military confrontation of any kind with the North. A conventional military conflict would certainly result in a victory for the ROK, especially with the help of the U.S. (and possibly Japan), but would devastate Seoul, which sits only 40 km from the demarcation line. Accordingly, South Korea has a sufficient deterrent under the U.S. nuclear umbrella, maintaining its defensive realist position of itself themselves without military aggression.

South Korea, like China, doesn’t want the regime in the North to collapse because it would presage a massive wave of migration. South Korea is hesitant to even discuss the possibility of managing a collapsed North Korea for fear that it would invite unwanted intervention, forever thwarting hopes for reunification. The ROK and China also share apprehensions about the potential fate of North Korea’s stockpile of nuclear weapons and technology should the North collapse.

The PRC government’s legitimacy is premised on continued economic growth; therefore the state’s economic interests are also its security interests, and China’s economic interests are deeply tied to stability in Korea. A conflict on the peninsula would damage Chinese production, foreign direct investment, liquidity, and trade, and it would aversely influence the huge Sino-South Korean trade relationship by diverting economic resources into North Korea. The PRC, with pressure from the U.S., agreed to United Nations (UN) Security Council resolutions condemning North Korea along with mild economic sanctions against Pyongyang, but even the most scathing of these have been relatively benign.

In its cautious position, China also affirms that the DPRK has the right to pursue peaceful nuclear energy after it returns to the NPT, and maintains that there is no solution available other than continued dialogue between the concerned parties. The PRC is also allied with the DPRK for political reasons, but their historic communist connection has been tested by what Beijing views as Pyongyang’s insolence and incendiary rhetoric: the fraternal relationship is tense as the big brother finds the younger one’s international temper tantrums a treat to the security and prosperity of the region.

Like China, the legitimacy of the ROK government is partially based on economic growth, and the security of the state depends to some extent on continued economic prosperity. Unsurprisingly, the North was adamantly opposed to the Sunshine Policy’s principle of reciprocity though it continued the opportunistic exploitation of it. North Korea desperately needs the economic aid and wants assurance that North-South relations include aid and assured security. South Korean economic concerns have escalated with the increased North-South animosity of the Lee administration, culminating in the March 2010 sinking of the Cheonan in the Yellow Sea and again highlighting the security issues of the region.

China and South Korea have a shared security interest in preventing war on the Korean peninsula and avoiding a DPRK regime change, employing similar policies based on realist thinking. While North Korea behaves in an offensive realist manner as it nuclearizes in an attempt to accumulate and display power, the PRC and ROK have responded with defensive realist policies aimed at maintaining stability on the Korean peninsula with the intention of avoiding undesired conflict. This case study provides evidence that classical realism remains a fundamental aspect of IR and security theory, and has not declined since the end of the Cold War; states continue to act in their perceived self-interest with an emphasis on state security and power relations. The ongoing nuclear crisis also holds significant implications for the future of global non-proliferation and global security as rogue states and non-state actors acquire nuclear technology.

Morgan Potts is an assistant editor at Sino-NK, and a production editor at the British Association for Korean Studies.