Features | Diplomacy | East Asia

Youde บันเทิงสล็อตแมชชีน: The Koreas, Bastion of Cold War Realism

สลากกินแบ่ง รัฐบาล งวด ประจำ วัน ที่ 1 มีนาคม 63,ขณะที่ดัชนีหุ้นไทยล่าสุดเมื่อเวลา 16.12 น. ดัชนีหุ้นไทย อยู่ที่ 1,263.89 จุด ลบ 21.03 จุด หรือ 1.64% สูงสุด 1,280.08 จุด ต่ำสุด 1,263.40 จุด มูลค่าการซื้อขาย 5.26 หมื่นล้านบาท เงินบาทเปิด 36.08/10 แข็งค่าเล็กน้อย แนวโน้มแกว่งแคบใกล้วันหยุดเทศกาลบริษัท ดีคอนโปรดักส์ จำกัด (มหาชน) หรือ DCON ระบุว่า ที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทมีมติให้เพิ่มทุนจดทะเบียนของบริษัทโดยการออกและเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนของบริษัท ให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมตามสัดส่วนการถือหุ้น (Right Offering) และจัดสรรเพื่อรองรับการปรับสิทธิตามเงื่อนไขของใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 (DCON-W1 และ DCON-W2) บล.โนมูระฯ อัพเป้าหุ้น BRR เก็งกำไรปีหน้าแข็งแกร่ง!" IFEC มีแผนนำ ดาราเทวี เข้าตลาดหุ้น-เล็งนำกำไรปรับหนี้มาปันผลพิเศษปี 59" นอกจากนี้ได้รับปัจจัยบวกระยะสั้นจากจำนวนผู้โดยสารในช่วงเดือน ต.ค. ถึง วันที่ 12 ธ.ค. แข็งแกร่ง +12 % YoY และส่วนต่อขยายสนามบินสุวรรณภูมิจะช่วยเพิ่มขนาดการรองรับผู้โดยสารจาก 45 ล้านคนเป็น 65 ล้านคนในปี 2563 พร้อมให้เป้าหมายทางกลยุทธ์ระยะสั้นที่ 345.00 / ตัดขาดทุนที่ 320.00 บาท กลุ่มสื่อสารรูดหนักฉุด SET ท้ายภาคบ่ายร่วง 21 จุดเงินบาทวันนี้คาดว่าจะแกว่งอยู่ในกรอบแคบๆ ก่อนช่วงวันหยุดยาว ซึ่งบางประเทศจะเริ่มปิดตลาดก่อนช่วงคริสมาสต์ ซึ่งทำให้ในรอบสัปดาห์นี้การซื้อขายในตลาดจะดูบางๆประเมิน SET Index บ่ายนี้น่าจะแกว่งตัวดีขึ้นในกรอบ 1,270 1,278 จุด (แต่หากเกิดเหตุฉุกเฉินดัชนีลงต่ำกว่า 1,270 จุด อาจลงต่อเนื่องถึง 1,266 จุด)ทั้งนี้ เพื่อเป็นการยืนยันความพร้อมของระบบต่างๆ ภายในอาคารผู้โดยสาร อาคาร 2 ทดม.และให้การดำเนินการเมื่อเปิดให้บริการเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ทอท.ได้จัดให้มีการทดสอบระบบ (Trial Operations) อย่างสมจริงเมื่อวันที่ 16 18 ธันวาคม 2558 โดยจำลองสถานการณ์ผู้โดยสารเดินทางมาเช็คอิน ทำการโหลดกระเป๋าสัมภาระ ผ่านกระบวนการตรวจค้นร่างกายและสัมภาระติดตัว ไปจนถึงกระบวนการตรวจบัตรขึ้นเครื่อง (Boarding pass),โดยการขยายลงทุนในเวียดนามของกลุ่มอมตะในระยะต่อไปเชื่อว่าจะใหญ่กว่าในอดีตที่ผ่านมากกว่า 10 เท่า หลังล่าสุดได้เจรจาเพื่อเข้าพัฒนาพื้นที่นิคมฯเพิ่มเติมในอมตะ ซิตี้ ลองถั่นทางตอนใต้ของเวียดนาม และอมตะ ซิตี้ ฮาลอง ทางตอนเหนือของเวียดนาม ซึ่งจะทำให้มีพื้นที่ที่จะพัฒนาเพิ่มเป็นกว่า 6.5 พันเฮกตาร์ในช่วง 10 ปีข้างหน้า จากราว 550 เฮกตาร์ที่อยู่ในอมตะ ซิตี้ เบียนหัวในปัจจุบันSAPPE ราคาปิด 18.70 บาทปัจจุบัน ดีแทคยังถือครองคลื่นความถี่เพื่อให้บริการทั้ง 2G 3G และ 4G อยู่มากถึง 35-40% ของภาพรวมคลื่นความถี่ที่นำออกมาให้บริการ และจะยิ่งรุกลงทุนเพิ่มอย่างต่อเนื่อง โดยดีแทคจะยังเร่งขยายโครงข่ายการให้บริการ 4G อยู่คลื่นความถี่ 1800MHz บนแบนด์วิธที่กว้างถึง 15 MHz และ 4G บนคลื่นความถี่ 2100 MHz ครอบคลุมพื้นที่ในกรุงเทพฯ และปริมณฑล และอีกมากกว่า 40 จังหวัดทั่วประเทศส่วนตลาดหุ้นภูมิภาคเคลื่อนไหวทั้งในแดนบวกและลบ ซึ่งปัจจัยจากต่างประเทศในวันนี้ยังไม่มีปัจจัยใหม่ ยังคงเป็นปัจจัยที่ต่อเนื่องจากวันศุกร์ที่ผ่านมาที่ราคาน้ำมันทำสถิติต่ำสุด แต่กดดันดัชนีตลาดหุ้นในภูมิภาคบางประเทศเท่านั้น,ทั้งนี้ อยู่ในขั้นตอนการเจรจากับพันธมิตรที่จะมาร่วมลงทุน แต่เนื่องจากมีความจำเป็นเร่งด่วนที่จะต้องจองและเช่าที่ดิน บริษัทฯจึงต้องอนุมัติการลงทุนเพื่อดำเนินการต่างๆ ที่จำเป็นไปก่อน เพื่อไม่ให้สูญเสียโอกาสทางธุรกิจ โดยคาดว่าจะเริ่มเข้าลงทุนได้ในเดือนม.ค. 2559แนวต้าน : 1,270 และ 1,275 จุดขณะที่ทิศทางราคาน้ำมันเชื่อว่าจะเพิ่มขึ้นราว 10% จากปีนี้ที่ราคาเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 51 เหรียญสหรัฐ/บาร์เรล เนื่องจากไม่มีการสำรวจแหล่งใหม่ๆ และแหล่งเดิมๆทยอยปิดจากราคาน้ำมันที่อยู่ระดับต่ำทำให้ไม่คุ้มการลงทุน แต่ความต้องการใช้น้ำมันเติบโตอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้น้ำมันมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น โดยคาดว่าในช่วงครึ่งปีหลังราคาน้ำมันจะทยอยปรับตัวดีขึ้น และหากราคาน้ำมันปรับขึ้นอย่างที่คาด กลุ่มพลังงานก็มีความน่าสนใจ เนื่องจากจะมีกำไรจากสต็อกน้ำมัน จากปีนี้คาดว่าจะมีผลขาดทุนจากสต็กน้ำมันกว่า 60,000 ล้านบาท สำหรับผลการดำเนินงานไตรมาส 4/58 เชื่อว่าจะเติบโตอย่างโดดเด่น เนื่องจากงานโทรคมนาคมหนุน อีกทั้งมีธุรกิจพลังงานทดแทนเข้ามาเสริม ประกอบกับปัจจุบันบริษัทมีงานในมือ (Backlog) ที่จะทยอยรับรู้เข้ามารวมประมาณ 1,200 ล้านบาทขณะที่ราคาหุ้น SAMTEL ปิดวานนี้ (21 ธ.ค.) อยู่ที่ 14.20 บาท ลบ 0.70 บาท หรือ 4.70% สูงสุด 14.70 บาท ต่ำสุด 14.10 บาท มูลค่าการซื้อขาย 5.99 ล้านบาทกลยุทธ์ที่แนะนำ : ช่วงบ่าย: ยังอยู่ในแดนลบ โดยคาดแกว่งในช่วง 1,268-1,278 จุด ส่วนในระยะสั้น สัญญาณจะกลับมาดี ต้องยืนเหนือ 1280 จุด ให้ได้ก่อน ส่วนกรณีหลุดต่ำกว่า 1,268 จุด จะยืนยันมากขึ้นถึงสัญญาณที่ว่า SET จะปรับตัวลงต่อแล้ว และมีโอกาสหลุดต่ำกว่าจุดต่ำเดิมที่ 1,252 จุด กลยุทธ์ การเก็งกำไรเหมาะกับผู้รับความเสี่ยงได้สูง โดยมีจุดถอย หาก SET ต่ำกว่า 1,268 จุด ทั้งนี้ หุ้นแนะนำตามสัญญาณเทคนิคได้แก่ LPH (รับ 6.20 ต้าน 6.60 cut 6.00) และ MFEC (รับ 4.92 ต้าน 5.25 cut 4.76) คำค้นATP30 บริษัท บูรพาทัศน์ (1999) จำกัด48/5-6 ชั้น 2 ซ.รุ่งเรือง ถนน รัชดาภิเษก แขวง สามเสนนอก เขต ห้วยขวาง กรุงเทพฯ 10320。

SAWAD Support 47 Resistance 48.50 / 49.75 Cut loss 46.50ด้านอัตราดอกเบี้ยนโยบายของไทยในปี 59 มีโอกาสที่คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) จะคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ 1.5% ไปตลอดช่วงปีหน้า แต่ก็ยังมีโอกาสเล็กน้อยที่จะปรับขึ้นดอกเบี้ยอีก 0.25% ได้ในช่วงปลายปี หากเศรษฐกิจไทยฟื้นตัวได้ ขณะที่อัตราเงินเฟ้อเริ่มขยับขึ้นตามราคาน้ำมัน ,2. กรณีบริษัทไม่ได้เปิดเผยให้ลูกค้าทราบถึงลักษณะที่อาจก่อให้เกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ (Conflict of Interest)เมื่อให้คำแนะนำหรือคำปรึกษาเกี่ยวกับการลงทุนในหลักทรัพย์ของตนเองหรือบริษัทที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตนเอง ผู้แนะนำการลงทุนของบริษัทไม่ได้เปิดเผยให้ลูกค้าทราบถึงลักษณะที่อาจก่อให้เกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ (Conflict of Interest) เมื่อให้คำแนะนำหรือคำปรึกษาเกี่ยวกับการลงทุนในหลักทรัพย์บริษัท เอเซีย พลัส กรุ๊ป โฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) ASP ซึ่งเป็นหลักทรัพย์ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบริษัทอันเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อ 17 (1) ของข้อบังคับตลาดหลักทรัพย์ฯ เรื่องข้อกำหนดเกี่ยวกับสมาชิก และข้อ 40 ของข้อบังคับตลาดหลักทรัพย์ฯ เรื่อง การซื้อขาย การชำระราคาและการส่งมอบหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์ ประกอบกับข้อ 84 วรรคสองของประกาศตลาดหลักทรัพย์ฯ เรื่องวิธีปฏิบัติที่เกี่ยวกับการซื้อขาย การชำระราคาและการส่งมอบหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์หุ้น Top Picks สำหรับไตรมาส 1/59 แนะนำหุ้นที่มีแนวโน้มผลประกอบการแข็งแกร่งเป็นทุนเดิม และมีประเด็นการเติบโตที่เกี่ยวข้องกับการขยายตัวของประเทศเพื่อนบ้านเมื่อมีการเปิด AEC ซึ่งธุรกิจที่น่าจะได้รับประโยชน์ได้แก่ ธุรกิจต่อเติมและปรับปรุงที่อยู่อาศัย ธุรกิจโรงแรมและร้านอาหาร ธุรกิจบันเทิง ธุรกิจยานยนต์ ธุรกิจบริการทางการเงิน และธุรกิจท่องเที่ยว ประกอบด้วย AAV-ERW-MAJOR-SCCโดยมีรายละเอียดวงเงินตามสัญญา ICBL กับแต่ละบริษัท ดังนี้?บล.โนมูระ พัฒนสิน ระบุในบทวิเคราะห์ว่าราคาหุ้น ILINK ปรับตัวลงราว 10% นับจากต้นสัปดาห์ก่อน จากการสอบถามผู้บริหาร ILINK ไม่พบปัจจัยลบใหม่ต่อปัจจัยพื้นฐานบริษัท มองว่าการปรับลงของราคามีสาเหตุการประมูลงาน 2-3 โครง การใหญ่เลื่อนจากไตรมาส 4/58 เป็นครึ่งปีแรก 59TSR ซื้อ ราคาหุ้นเริ่มมีจังหวะฟื้นตัวขึ้นด้วยแท่งเทียนรูปแบบ Rising Three Method สามารถกลับมายืนเหนือเส้นค่าเฉลี่ยระยะสัปดาห์ได้ พร้อมปริมาณการซื้อขายสนับสนุน สอดคล้องกับเครื่องมือ MACD และ DI+ เริ่มชี้ขึ้น เป็นจังหวะซื้อเก็งกำไรตามการฟื้นตัว มีแนวต้านแรกที่ 6.60 บาท และแนวต้านถัดไปที่ 6.80 และ 7.00 บาทตามลำดับ AOT เปิดให้บริการอาคารผู้โดยสารอาคาร 2 ท่าอากาศยานดอนเมือง 24 ธ.ค.58ส่วนตลาดหุ้นภูมิภาคเคลื่อนไหวทั้งในแดนบวกและลบ ซึ่งปัจจัยจากต่างประเทศในวันนี้ยังไม่มีปัจจัยใหม่ ยังคงเป็นปัจจัยที่ต่อเนื่องจากวันศุกร์ที่ผ่านมาที่ราคาน้ำมันทำสถิติต่ำสุด แต่กดดันดัชนีตลาดหุ้นในภูมิภาคบางประเทศเท่านั้น,ขณะที่ ล่าสุดราคาหุ้นบริษัท จัสมิน เทเลคอม ซิสเต็มส์ จำกัด (มหาชน) หรือJTSปิดตลาดเช้าอยู่ที่ 1.49 บาท บวก 0.34 บาท หรือ 29.57% สูงสุด 1.49 บาท ต่ำสุด 1.35 บาท มูลค่าการซื้อขาย 113.63 ล้านบาท,สรุปหุ้น 10 อันดับแรกที่มีผลกดดัชนีเช้านี้ (21 ธ.ค.) กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ ตั้งเป้าหมายการส่งออกในปี 59 ไว้ว่าจะขยายตัวเพิ่มขึ้นจากปีนี้ 5% โดยวางยุทธศาสตร์การค้าระหว่างประเทศสำหรับปี 59-64 ไว้ 7 ยุทธศาสตร์ ประกอบด้วย 1.การเปิดประตูการค้าและขยายความร่วมมือทางเศรษฐกิจ 2.การเร่งรัดขยายตลาดส่งออกเชิงรุก 3.การส่งเสริมการค้าชายแดน 4.การส่งเสริมการประกอบธุรกิจและการลงทุนในต่างประเทศ 5.การปรับโครงสร้างการค้าสู่ภาคบริการ 6.การเพิ่มบทบาทของผู้ประกอบการ SMEs ในการผลักดันการค้าและสร้างนักรบเศรษฐกิจใหม่ที่ขับเคลื่อนโดยนวัตกรรม และ 7.การสร้างมูลค่าเพิ่มในอุตสาหกรรมส่งออกทั้งนี้เพื่อให้การบริหารจัดการสภาพคล่องมีประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง ปตท. และบริษัทในกลุ่ม ปตท.จำนวน 4 บริษัท ได้ร่วมลงนามต่อสัญญาดังกล่าวต่อไปอีกเป็นระยะเวลา 1 ปี ในวันที่ 20 ธันวาคม 2558 ถึงวันที่ 20 ธันวาคม 2559 “วรวิทย์ ลีนะบรรจง” ดอดเก็บหุ้น EMC เพิ่มรวดเดียวเกือบ 5% ส่วนนายณัฐชาต คาดว่าดัชนีฯคงจะแกว่งไซต์เวย์ โดยอาจจะชะลอตัวลงได้บ้าง แต่ upside มีไม่มาก ซึ่งหุ้นในกลุ่มสื่อสาร และกลุ่มพลังงานคงจะยังกดดันอยู่ พร้อมให้แนวรับ 1,250 จุด ส่วนแนวต้าน 1,275 จุด ภาวะการซื้อขายในตลาดหุ้นยุโรปเป็นไปอย่างซบเซา เนื่องจากตลาดหุ้นสเปนร่วงลงอย่างหนัก หลังจากมีรายงานว่า ถึงแม้พรรคประชาชน (PP) ของนายมาเรียโน ราฮอย นายกรัฐมนตรีสเปน คว้าที่นั่งส่วนใหญ่ในการเลือกตั้งทั่วไปของสเปน แต่พรรคของเขาก็ยังไม่สามารถคว้าเสียงข้างมากในสภา ทำให้การจัดตั้งรัฐบาลชุดใหม่เป็นเรื่องยาก เนื่องจากพรรค Podemos และพรรค Citizens (Ciudadanos) ก็ได้รับคะแนนเสียงไปส่วนหนึ่งเช่นกันสำหรับแนวโน้มกราฟของ JTS ราคาหุ้นแถวนี้เป็นแนวรับตลอด 5 ปีที่ผ่านมา ถือว่าแข็งแรง ขณะที่ Stoch รายวัน หรือสัปดาห์ หรือรายเดือนล้วนแล้วแต่อยู่ในแดน Oversold และมีการเด้งตัวแถวนี้ทุกครั้ง จึงเป็นจุดน่าสนใจเข้า เก็งกำไร อย่างมาก ข่าวหุ้นธุรกิจออนไลน์ จึงได้ทำการสำรวจบริษัทจดทะเบียน (บจ.) ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (ตลท.) ที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับธุรกิจออกแบบ, วางระบบสื่อสารโทรคมนาคม และเทคโนโลยีสารสนเทศ เนื่องจากจะเป็นกลุ่มที่ได้รับผลประโยชน์มากที่สุดหลังจากการประมูล 4G เสร็จสิ้นลง พบว่ามี บจ.ที่น่าสนใจดังต่อไปนี้ขณะที่นายสมชัย เลิศสุทธิวงค์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) หรือ ADVANC เปิดเผยว่า บริษัท แอดวานซ์ ไวร์เลส เน็ทเวอร์ค จำกัด (AWN) ในเครือเอไอเอส ได้ตัดสินใจไม่ประมูลใบอนุญาตคลื่นความถี่ 900 MHz ต่อ เนื่องจากพิจารณาแล้วว่า มูลค่าดังกล่าวเป็นราคาที่ไม่เหมาะสมทางธุรกิจและไม่ก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่มแก่บริษัทและผู้ถือหุ้น ,BIG (Bt 1.39 เป้าเทคนิค 1.45-1.50 cut loss ถ้าหลุด 1.30) AEONTS เตรียมออกหุ้นกู้วงเงิน 2.5 พันลบ. เสนอขายธนาคารญี่ปุ่นขณะที่ราคาหุ้น ILINK ปิดวานนี้ (21 ธ.ค.) อยู่ที่ 18.20 บาท บวก 0.10 บาท หรือ 0.55% สูงสุด 18.80 บาท ต่ำสุด 18.00 บาท มูลค่าการซื้อขาย 10.00 ล้านบาทSAWAD Support 47 Resistance 48.50 / 49.75 Cut loss 46.50 ผู้สื่อข่าวรายงาน บริษัท อินเตอร์ ฟาร์อีสท์ เอ็นเนอร์ยี่ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) หรือ IFEC ณ เวลา 15.125 น. ราคาหุ้นอยู่ที่ระดับ 6.20 บาท บวก 0.60 บาท หรือ 10.71% ด้วยมูลค่าซื้อขาย 309.62 ล้านบาทตัวเลขคาดการณ์ดังกล่าวซึ่งได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะนั้น คาดว่าการขยายตัวโดยรวมจะได้รับแรงหนุนจากอุปสงค์ที่เพิ่มขึ้นก่อนที่มาตรการปรับขึ้นภาษีการบริโภคสู่ระดับ 10% จากปัจจุบันที่ระดับ 8% จะมีผลบังคับใช้ในเดือนเม.ย.2560。

A reluctant but pragmatic defense of neorealism in Northeast Asia.

The Koreas, Bastion of Cold War Realism
Credit: Panmunjom via Vacclav / Shutterstock.com

Nuclear crises, propaganda and espionage, a clash of ideologies – the Korean peninsula is the ?only place in the world where the Cold War lingers. This persistence is the result of the 1953 Armistice Agreement and the apparent neorealist policies employed by North Korea. Despite the problems with neorealism and its appropriately dwindling popularity, it remains a useful lens through which to understand the conflict on the peninsula, and the defensive realist reactions on the part of China and South Korea.

Rather than asserting that realism or its offshoots are the ultimate International Relations grand theories, I suggest that neorealism remains a crucial aspect of IR security theory. The offensive realist behavior of the DPRK and the defensive realist policies of China and the South Korea serve to illustrate the unfortunate but continued significance of neorealism within international relations.

Neorealism, defined by Kenneth Waltz in 1959, holds that states are unitary rational agents acting in their perceived self-interest within a system wherein each state seeks to ensure its perpetuation and maintain a balance of power. Structure is the defining feature of the theory, with states the main actors competing within an anarchic system to maintain their power and stability. The modern East Asian regional complex has security dynamics very similar to those that prevailed in the Cold War during the second half of the 20th century. Because the Korean War concluded with an armistice agreement and not a peace treaty, the Cold War on the peninsula has effectively continued, producing a subsequent nuclear proliferation; the crisis has only escalated since the DPRK announced in May 2009 that it would no longer abide by the armistice. As during the Cold War, foreign relations in the region are based on allegedly rational cost-benefit analyses of war and executing the appropriate policies. The focus of North-East Asian states has been on classic security dilemma proliferation and maintaining a balance of power to avoid war.

Just as during the 20th century Cold War between the U.S. and the U.S.S.R., the objective of each actor is not to engage in war and suffer its costs and consequences; rather each state is more interested in preventing war and maintaining regional stability and their spheres of hegemony. This loosely follows the balance of power security model, which holds that: all states are power-seeking; states ultimately seek hegemony over their system; and that other states in the system will attempt to block those bids for hegemony. However, the regional system of East Asia is different from the Cold War bipolarity; instead, it has a multi-polar dynamic, in which China, South Korea, and the U.S. compete for regional hegemony. Actors optimally try to have good relations with the other players or minimally try to avoid hostile relations; and actors try to prevent threateningly close cooperation between the other actors. This logic is reflected in the defensive realist policies of China and South Korea, while North Korea has taken a more offensive power-seeking approach.

The DPRK Strategy

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

Offensive realism is the strategy being pursued by the DPRK, keeping John Mearsheimer’s brand of realism relevant in contemporary IR theory. This theory dictates that states seek to maximize power through increased military capability, as can be seen with North Korea’s nuclear ambitions. While it remains unknown whether or not the DPRK is seeking hegemonic status in the region as an orthodox reading of offensive realist policy would suggest, it is certain that its newfound nuclear capability is the North’s only effective foreign policy tool; without nuclear weapons, North Korea would receive very little attention, which is an international embarrassment given its grave yet largely ignored human rights crises. Yet just as realism suggests, proliferation and security are central to the foreign policy of the region.

The DPRK has acted as a classical realist state in building up its nuclear arms in response to its perceived security threats. Contrary to the popular stance taken by the Western media, the perceived security threat of the U.S. is not all baseless paranoia.

The Korean War, and the U.S. threat to use nuclear weapons in defense of South Korea, understandably pushed Kim Il-sung to pursue nuclear technology early on, and after China’s denial to share its nuclear secrets after its test in 1964 an indigenous DPRK program was pursued. The fear of a U.S. confrontation was exacerbated in the late 1960s as the U.S. placed nuclear weapons on ROK soil, and there was concern in Pyongyang that North Korea’s larger communist allies would no longer provide support as it observed the Cuban missile crisis, the Chinese Cultural Revolution, and the Russo-Sino split. North Korea’s security environment deteriorated with the end of the Cold War: It lost funding from the U.S.SR, South Korea flourished economically and militarily, China focused on its own economics and reached out to South Korea, and Russia recognized the ROK. Without being able to lean on the Soviets or their own declining conventional weapons program, nuclear weapons offered the most security and were therefore a logical option. Finally, with the U.S. invasion of Afghanistan Iraq and the instance on regime change in Iraq, Pyongyang worried that it might be the next focus of American foreign policy and so built up its nuclear deterrent.

While the perceived security threat is the main motive behind nuclearization, domestic politics and international norms also provide motivations: The focus on external threats distracts from daily grievances and gives the Kim regime power and legitimacy, and the international symbolism of nuclearization gives the DPRK a highly effective diplomatic bargaining chip, along with the international status of a modern state.

The DPRK has not yet developed enrichment capabilities to enrich uranium on an industrial scale, and so is a limited nuclear power in the practical sense. Based on evidence from its May 2009 test, North Korea has approximately enough plutonium for four to eight primitive nuclear weapons; it is also safe to assume that they can only be launched over relatively short distances. Yet, this is enough to aggravate the international community and to concern its neighbors. With its small and militarily useless nuclear arsenal, North Korea has proven that a nuclear program does not need to be large or sophisticated to be politically effective.

Defensive Realism

Defensive realism shares the structural tenets of offensive realism; both emphasize the importance of balancing behavior in a chaotic international system. Yet defensive realism proposes that the unrestrained pursuit of power is counterbalancing and therefore not desirable. The PRC and ROK have reacted to North Korea’s offensive realism with defensive realist foreign policy aimed at balancing the DPRK’s aggressive behavior and calling for restraint. It must be noted that their policy motives also include suspicions about Japan, the U.S., and each other, as well as a wide range of domestic considerations, but that non-proliferation is the driving motive behind the PRC and ROK’s regional foreign policy.

The most pressing concern from the region is a conflict between Pyongyang and Seoul or Tokyo; the desire to avoid such a clash is what drives relations between North Korea and its neighbors. Second to this is avoiding the potential disasters of regime change or collapse: These include a refugee crisis for China and South Korea; an economic crisis for Seoul should it absorb the North in an attempt at reunification; an economic crisis for China as the unstable region experiences capital flight; and the unpleasant realities of dealing with a humanitarian crisis should the human rights abuses occurring in the North be stopped and rectified. Finally, the region is interested in preventing North Korea from expediting nuclear crises around the world by exporting nuclear technology. All parties realize that between the options of engagement, disengagement, and containment, the former is the most appealing because it allows for the greatest potential to control, or at least influence, Pyongyang. This cost-benefit analysis is the framework around which defensive realist policy is formed in both China and South Korea.

China is ultimately concerned with the denuclearization of North Korea. DPRK test facilities are close to the Chinese border and threaten Chinese security should an accident occur, and could already be having a negative ecological impact. More pressingly (as “hard” security concerns always trump “soft,” environmental concerns regardless of the consequential long-term ecological insecurity), the PRC does not want an expanded North Korean nuclear program that might prompt the ROK and Japan to develop nuclear weapons should they lose confidence in the U.S. nuclear umbrella. Further, the implications of accepting a DPRK nuclear program for the future of non-proliferation and the Non-Proliferation Treaty (NPT) do not bode well for global security, especially given the possibility of North Korean nuclear exports to non-state actors. Finally, China does not want North Korea to continue to nuclearize because it threatens China’s nuclear monopoly in the region. This follows classical realist security logic: China seeks balance and is most secure when it is the only nuclear power in the region, and therefore opposes attempts at nuclearization by other states.

China is also concerned about the possible collapse of a nuclearized DPRK and the potential security consequences. From a Chinese perspective, a U.S. intervention in North Korea (a likely outcome of regime collapse) would be even less appealing than a more nuclearized DPRK. Haunted by the detriment of the Korean War and bound by the 1961 Sino-DPRK Treaty of Friendship, Cooperation, and Mutual Assistance, China seeks to avoid military conflict on the peninsula at all costs. China also has an interest in maintaining the status quo because North Korea acts as a physical buffer by which, under different circumstances, an adversary could launch an invasion of China; Beijing remembers the Japanese invasion in the 1930s and 1940s, and the Korean War during which enemy troops were threatening China’s border. North Korea could possibly be forced to abandon its nuclear aspirations if the PRC were to impose harsh economic sanctions, but China fears that doing so would result in internal collapse of the DPRK regime.

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

South Korea has taken a similar defensive realist policy as China. Even following the failure of the Sunshine Policy, due in large part to the DPRK’s refusal to cooperate, the ROK has been eager to maintain peaceful if strained relations. This is mostly because South Korea has no interest in a military confrontation of any kind with the North. A conventional military conflict would certainly result in a victory for the ROK, especially with the help of the U.S. (and possibly Japan), but would devastate Seoul, which sits only 40 km from the demarcation line. Accordingly, South Korea has a sufficient deterrent under the U.S. nuclear umbrella, maintaining its defensive realist position of itself themselves without military aggression.

South Korea, like China, doesn’t want the regime in the North to collapse because it would presage a massive wave of migration. South Korea is hesitant to even discuss the possibility of managing a collapsed North Korea for fear that it would invite unwanted intervention, forever thwarting hopes for reunification. The ROK and China also share apprehensions about the potential fate of North Korea’s stockpile of nuclear weapons and technology should the North collapse.

The PRC government’s legitimacy is premised on continued economic growth; therefore the state’s economic interests are also its security interests, and China’s economic interests are deeply tied to stability in Korea. A conflict on the peninsula would damage Chinese production, foreign direct investment, liquidity, and trade, and it would aversely influence the huge Sino-South Korean trade relationship by diverting economic resources into North Korea. The PRC, with pressure from the U.S., agreed to United Nations (UN) Security Council resolutions condemning North Korea along with mild economic sanctions against Pyongyang, but even the most scathing of these have been relatively benign.

In its cautious position, China also affirms that the DPRK has the right to pursue peaceful nuclear energy after it returns to the NPT, and maintains that there is no solution available other than continued dialogue between the concerned parties. The PRC is also allied with the DPRK for political reasons, but their historic communist connection has been tested by what Beijing views as Pyongyang’s insolence and incendiary rhetoric: the fraternal relationship is tense as the big brother finds the younger one’s international temper tantrums a treat to the security and prosperity of the region.

Like China, the legitimacy of the ROK government is partially based on economic growth, and the security of the state depends to some extent on continued economic prosperity. Unsurprisingly, the North was adamantly opposed to the Sunshine Policy’s principle of reciprocity though it continued the opportunistic exploitation of it. North Korea desperately needs the economic aid and wants assurance that North-South relations include aid and assured security. South Korean economic concerns have escalated with the increased North-South animosity of the Lee administration, culminating in the March 2010 sinking of the Cheonan in the Yellow Sea and again highlighting the security issues of the region.

China and South Korea have a shared security interest in preventing war on the Korean peninsula and avoiding a DPRK regime change, employing similar policies based on realist thinking. While North Korea behaves in an offensive realist manner as it nuclearizes in an attempt to accumulate and display power, the PRC and ROK have responded with defensive realist policies aimed at maintaining stability on the Korean peninsula with the intention of avoiding undesired conflict. This case study provides evidence that classical realism remains a fundamental aspect of IR and security theory, and has not declined since the end of the Cold War; states continue to act in their perceived self-interest with an emphasis on state security and power relations. The ongoing nuclear crisis also holds significant implications for the future of global non-proliferation and global security as rogue states and non-state actors acquire nuclear technology.

Morgan Potts is an assistant editor at Sino-NK, and a production editor at the British Association for Korean Studies.